[Fic] Strong baby_2
posted on 29 Nov 2009 02:35 by toptoryparadise in Fiction.
.
.
Title :: Strong baby
Author :: kumameaw
Type :: Yaoi Fiction [BOY’s LOVE]
Paring :: TOP x Seungri [TOPTORY]
Genre :: Romantic??? Comady???
Theme song :: HOPE – Mighty mouse ft. IU
Rate :: PG – 13
Note :: ฟิครั่วเกิ๊นนนน อย่าได้คาดหวังเชียว แต่เหมี่ยวชอบแบบนี้นะเออ ทรรศนาอย่าฮาเฮนะคะ จ๊วบบบบบบบบ
STRONG BABY
Chapter 2 :: come be my mama
ตาเรียวเล็กกระพริบปริบๆให้ชินแสง พอชินกับแสงสักพัก ก็ไปสบกับดวงตาใสเล็กๆกลมดิ๊กจ้องมองมา ต่ะ...แต่ มันจ้องใกล้กันจังวะ อ...เห้ยยยย มิน่าล่ะถึงรู้สึกหนักๆ นี่ผมกำลังโดนเด็กออนท๊อป?? หนูมานั่งทับพี่ทำไมคร๊าบบบบบ??????
“พี่สาวฟื้นแล้ว ต้องวิ่งไปบอกป๊ะป๋า”
พ..พี่สาว? หมายถึงเขางั้นเหรอ? แล้วเขา? โอยงง เหมือนจะเป็นลม เป็นลมเพราะ....อ่...อ่ะ...เอ่อ..เพราะกล้วยเหี่ยว!! เอ้ย! หนอน!!?? จ๊ากกก ไม่ใช่ ไม่รู้ คืองงไปหมดแล้วอ่ะ รู้แต่ว่ามัน.. .มัน.. ญ..เหวออออ ไม่เอาไม่คิดแล้ว ม...มันก็เหมือนๆกับของเรานั่นแหละซึงรี ต่างกันก็แค่ขนาดเท่านั้นแหละ...นะ
ร่างเล็กนั่งคุดคู้อยู่บนโซฟา ในหัวคิดอะไรก็ไม่รู้ตีกันยุ่งเหยิงไปหมด สายตาก็หวาดระแวง ปากบางก็พึมพำๆ ว่า ใหญ่ๆ อะไรใหญ่ๆ ก็ไม่รู้ จนไม่ได้สังเกตการมาถึงของสองพ่อลูกเจ้าของบ้าน ซึงฮยอนมองสมาชิกใหม่ในบ้านอย่างพิจารณา.. .
.. น่ารักดีแฮะ *เช็ดน้ำลาย*
“พี่สาว ป๊ะป๋ามาแล้ว”
“หวัดดี..เอ่อ หวัดดีอีกครั้งอย่างเป็นทางการนะ ฉันคือซึงฮยอน เจ้าของบ้านนี้และนี่กยองวอนลูกชายฉันเอง”
คนตัวเล็กมีท่าทีตื่นๆเล็กน้อย สายตาหลบเขาเป็นพัลวัน แหงสิ เมื่อกี้ไปโชว์อะไรเขาไว้ล่ะ ช่างเป็นการต้อนรับสมาชิกใหม่ได้น่าประทับใจจริงๆ ซึงฮยอนเอ้ยยยยย *ตบหน้าผาก*
“ฮะ..ผมอีซึงฮยอน หรือเรียกซึงรีก็ได้ เป็นหลานคุณป้ายองมีฮะ”
“อ่ะ...อ้าว พี่ไม่ใช่ผู้หญิงเหรอฮะ?”
คุณลูกครับ ลูกกระเดือกแทบจะทิ่มคอกันอยู่แล้ว ยังจะบอกว่าเป็นหญิงสาวอีกแน่ะ อ่านะ เพราะพี่เขาน่ารักใช่ไหมลูก อันนี้ป๊ะป๋าไม่เถียง หน้าหวานอย่างกับผู้หญิง(?) เด็กที่ไหนก็เข้าใจผิดล่ะวะครับ
“ไม่ใช่ครับ พี่เป็นผู้ชาย”
“ว๊า...ออกจะน่ารัก ว่าจะให้มาเป็นแม่ซะหน่อย”
“กยองวอนนนนน” .. .ดีมากลูกพ่อ เอิ๊กๆ
คนเป็นพ่อออกเสียงปรามลูกชายปากดีพอเป็นพิธี แต่คนตัวเล็กเขินอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกไปแล้ว มีการจะให้เป็นแม่ด้วยเว้ยเด็กคนนี้นี่ ถ้าเป็นแม่ แสดงว่าต้องเป็นเมียพ่อ เป็นเมียก็ต้องโดน..อ..ไอ้นั่น ที่เห็นเมื่อกี้นั่น.. .โดน..จ๊ากกกกกกก ยังจะคิดถึงมันทำไม๊ อีซึงย๊อนนนนนนนนนนนนน นนน น.. .
“พี่ซึงรี เป็นแม่ให้กยองวอนได้ไหม”
“เอ่อ กยองวอนครับพี่เป็นผู้ชาย เป็นแม่ไม่ได้หรอก” พี่ไม่มีนมให้ดื่มหรอกนะ
“เป็นได้สิฮะ ทีพี่เลี้ยงคนอื่นๆเขายังอยากจะมาเป็นแม่ของกยองวอนเลย ทำไมพี่ซึงรีจะเป็นไม่ได้อ่ะ”
“แต่พี่มาเป็นแค่พี่เลี้ยงและผู้อาศัยนะครับ” ต้องบวกการเป็นคนใช้ด้วยล่ะมั้ง ท่าทาง
“ไม่เอาอ่ะ พี่ซึงรีเป็นแม่กยองวอนดิ”
“กยองวอน อย่าไปบังคับพี่เขาสิลูก” ใจเย็นๆลูกพ่อ พี่เขาพึ่งมาวันแรก กะให้เป็นแม่เลยเหรอ
เชวซึงฮยอนเริ่มเห็นแววเอาแต่ใจของลูกชายจึงรีบปรามและเริ่มหาทางให้ลูกคนนี้เลิกงอแง
“กยองวอน พาพี่เขาไปดูห้องสิลูก”
“อ๊า..ลืมไปเลย ผมกับคุณป๋าช่วยกันจัดไว้ให้เลยนะฮะ ยกกระเป๋าขึ้นไปให้แล้วด้วย”
“ดีเลย ขอบใจนะครับ”
ซึงรีค่อยเดินตามเด็กน้อยตัวเล็กไป พอก้าวไปได้สักพัก ก็หยุดพร้อมหันมาพูดกับร่างสูงเบาๆ อ่ะ...อะไร? ไม่ได้ยิน พูดเบาไม่พอ แถมยังก้มหน้าแบบนั้น ใครจะไปได้ยิน
“หืม..ว่าอะไรนะซึงรี?”
“..ขอบคุณนะครับ..ท..ที่จัดห้องให้”
แล้วก็วิ่งขึ้นไปบนบ้านตามกยองวอนไป เออเว้ย นี่ใจคอจะไม่ยอมเงยหน้าสบตากันเลยรึไง กลัวอะไรนักหนา เขาไม่ได้ถือปืนไว้สักหน่อย ทำตัวเหมือนโจรโดนสอบสวนไปได้ ซึงฮยอนได้แต่คิดกับตัวเองยิ้มๆ
เหมือนจะได้ลูกเพิ่มมาอีกหนึ่ง
แต่ไม่เอาอ่ะ ลูกมีแล้ว แต่เรายังไม่มีเมียนี่หว่า ... หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ
.
.
.
“พี่ซึงรี นี่ห้องผมเอง มีประตูทะลุไปห้องข้างๆสองฝั่งฮะ”
“ครับ” เอิ่ม ก็แบบว่าไหนจะพาไปดูห้องที่เขาจะพัก แต่ไหงเด็กนี่พามาดูห้องตัวเองซะงั้นวะครับ แปลกประหลาดดีเนอะพ่อลูกคู่นี้
“ฝั่งขวาเป็นห้องป๊ะป๋า ส่วนฝั่งซ้ายเป็นห้องพี่ซึงรีฮะ”
“อาฮะ” ห้องมีประตูทะลุถึงกันเลยเหรอ งั้นแสดงว่า...หึหึหึหึหึหึ ((หัวเราะแบบนั้นทำไม??))
“ไปดูห้องพี่ซึงรีกัน”
“คร๊าบบบบบบบบบบบบบบ”
พอเปิดประตูเข้ามา ซึงรีถึงกับอึ้ง ห้องไม่เล็กและไม่ใหญ่มาก พอๆกับห้องเดิมของเขา มีเตียงกว้างสีขาวอยู่ติดหน้าต่าง มีโต๊ะทำงาน มีตู้ไม้และชั้นวางของ ตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ ห้องน้ำในตัว น่าอยู่นี่ น่าอยู่ชะมัดเลย
“ชอบไหมฮะ”
“ครับ ชอบมากๆ”
“ว่าแล้วพี่ซึงรีต้องชอบ มันเคยเป็นห้องทำงานของม๊า แต่ป๊ะป๋ากับกยองวอนช่วยกันจัดใหม่เป็นห้องนอนให้พี่ซึงรีเลยนะฮะ”
“นี่จัดกันสองคนเหรอ”
“เปล่าฮะ ป๊ะป๋าโทรจ้างบริษัทตกแต่งมาทำให้ฮะ ห้องใหญ่ขนาดนี้ เตียงใหญ่ขนาดนี้ ผมกับป๊ะป๋าสองคนจะทำไหวเหรอฮะ พี่ซึงรีเอาอะไรคิด”
อ...อ้าว หลอกด่ากันนี่ เด็กดื้อ!! กวนประสาทกันเหรอครับคุณน้อง
“ผมว่าพี่ซึงรีจัดของเถอะนะฮะ แล้วเราจะออกไปทานข้าวข้างนอกกัน”
“อื้ม”
พี่เลี้ยงผู้แสนน่ารักของกยองวอนรับคำแล้วก็เริ่มจัดของทันที โดยมีกยองวอนขึ้นไปนั่งให้กำลังใจอยู่บนเตียงนอน ซึงรีจัดของไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เด็กน้องบนเตียงรู้อยู่แล้วว่าเป็นใครจึงวิ่งไปเปิดประตูให้
“ป๊ะป๋า”
“ทำอะไรกันอยู่เหรอเด็กๆ”
เด็กๆ??????????
“กยองวอนช่วยพี่ซึงรีจัดของอยู่ฮะ”
ช่วย? ขึ้นไปนั่งๆ นอนๆบนเตียงเนี่ยนะ ช่วย?
“เป็นเด็กดีนี่”
ผู้เป็นพ่อพูดพลางเอามือมาขยี้หัวลูกชายเบาๆ แล้วจึงหันไปหาเด็ก(?)อีกคนที่ดูเหมือนจะจัดของเสร็จแล้ว
“ออกไปทานข้าวข้างนอกกันนะ จะได้แวะซื้อของเข้ามาในบ้านด้วย”
“ครับ”
“พี่ซึงรีทำกับข้าวเป็นไหมฮะ”
“ก็พอเป็นครับ”
“ดีฮะดี ดูเป็นแม่ศรีเรือนดี”
ม...แม่ศรีเรือน?????? ให้ตายเถอะ ตอนนี้ผมกำลังสับสนอะไรหลายๆอย่างในตัวของสองพ่อลูกคู่นี้ ไหนจะอารมณ์ขึ้นๆลงๆของคนเป็นลูก ไหนจะสายตาคมกริบที่ชอบจ้องเขาของคนเป็นพ่อ ชีวิตต่อจากนี้ไปของอีซึงฮยอนจะเป็นยังไงวะเนี่ย คิดถูกหรือคิดผิดที่มาเป็นพี่เลี้ยงเด็กวะ?
“เสร็จแล้วใช่ไหม ไปกันเลยนะ”
“ฮะ ป่ะพี่ซึงรี ขึ้นรถๆ”
แล้วพี่เลี้ยงน่ารักก็โดนเด็กน้อยลากออกไป ทำให้คนเป็นพ่อยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี อย่างน้อยกยองวอนก็ไม่วีนใส่ซึงรีอย่างที่เขากลัวตั้งแต่แรก ก็ดูเข้ากันดี และเขาคงยังไม่ต้องรีบหาพี่เลี้ยงเด็กคนใหม่ ถึงยังไงก็ไม่หาใหม่หรอก ซึงรีน่ารักจะตาย ขนาดยังไม่ค่อยได้คุยกันนะเนี่ย
.
.
.
ดินเนอร์ที่แสนอบอุ่นของครอบครัวก็ผ่านไปได้ด้วยดี เหมือนจะเป็นการเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่มากกว่า กยองวอนดูมีความสุขเพราะชวนซึงรีคุยไม่หยุด ตั้งแต่นั่งกินข้าว ตอนซื้อของที่ซุบเปอร์มาเก็ต จนกระทั่งถึงบ้าน ซึงฮยอนก็มีส่วนร่วมในบทสนทนาบ้างเป็นบ้างครั้ง ทำให้ซึงฮยอนรู้ว่าซึงรีที่จริงแล้วก็พูดคุยเก่งอยู่เหมือนกัน เมื่อตอนกลางวันที่ไม่ค่อยพูดคงเป็นเพราะ..อ่..ช็อกล่ะมั้ง แต่ตอนนี้ล่ะคุยกันไม่หยุดเชียว
“กยองวอนอาบน้ำนอนได้แล้วลูกพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้านะ”
คนเป็นพ่อบอกลูกชายที่ตอนนี้กำลังนั่งตักพี่เลี้ยงคนใหม่และเล่นเกมส์ไปด้วย อยากจะถามอยู่เหมือนกันนะว่า ตักพี่ซึงรีนิ่มไหมลูก?
“ป๊ะป๋าก็ไปอาบก่อนดิ พรุ่งนี้ต้องเข้าเวรแต่เช้านิ”
ย้อน ไอ้ลูกเวรมันย้อน เริ่มแล้ว เชวกยองวอนเริ่มดื้ออีกแล้วครับพี่น้อง
“กยองวอนไปอาบน้ำได้แล้ว”
“ไม่!”
“เชวกยองวอน!”
“เชวซึงฮยอน!!”
“หยุด!...ทั้งคู่เลยครับ ไปอาบน้ำกันทั้งคู่นั่นแหละ”
ซึงรีที่นั่งฟังอยู่ชักจะทนไม่ไหว จึงห้ามทัพก่อนที่สงครามจะเริ่มและจะบานปลายไปกันใหญ่ ให้ตายเถอะ เด็กกันทั้งคู่นั่นแหละ พอกันเลยทั้งพ่อทั้งลูก โอยยยย เหนื่อยนะเว้ย นี่ขนาดคืนแรกนะเนี่ย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่เลี้ยงที่ผ่านๆมาถึงได้รีบเผ่นแนบกันตั้งแต่สามวันแรก
“พี่ซึงรีก็ไปอาบด้วยกันดิ”
แน่ะ ยังไม่เลิก นี่พรุ่งนี้เขาไม่ได้มีธุระอะไรต้องออกไปทำนี่หว่า
“กยองวอนไปอาบก่อนก็ได้นี่ครับ”
“ไม่เอาอ่ะ เพื่อความยุติธรรม ไปอาบด้วยกันทั้งสามคนนี่แหละ!!”
ห๊ะ!!?? อาบด้วยกัน? จะบ้าเหรอ ตั้งแต่โตมาอีซึงฮยอนเคยอาบน้ำกับใครที่ไหนกัน อาบกับเด็กผู้ชายอย่างกยองวอนก็ไม่เท่าไรหรอกนะ แต่จะให้อาบกับ... .พ่อของกยองวอนละก็.. .
“ไม่ครับ!!”
“ทำไมฮะ พี่ซึงรีจะอายอะไร พี่เคยเห็นของป๊ะป๋าไปแล้วนี่ฮะ”
อ่ะ...แต่ป๊ะป๋าของน้องยังไม่เห็นของพี่นี่คร๊าบบบบบบบ แล้วคุณน้องลืมไปแล้วเหรอ ว่าพอพี่เห็นของป๊ะป๋าของน้องแล้วพี่ถึงกับเป็นลมไปน่ะ นี่ถ้าอาบน้ำด้วยกัน พี่ไม่ช็อคน้ำลายฟูมปากไปเลยเรอะ?
“กยองวอนไปอาบกับพี่ซึงรีเขาเถอะ เดี๋ยวป๋าอาบคนเดียว”
“ก็ได้ฮะ วันนี้ยอมให้ป๋าก็ได้”
วันนี้ยอม แสดงว่าวันหน้าจะลากกูอาบด้วยให้ได้เลยใช่ไหมครับ? โฮววววววว อีซึงฮยอนเครียดครับพี่น้อง
“งั้นก็ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าออก แล้วพี่จะไปเตรียมน้ำรอนะ”
“ฮะ เร็วๆนะฮะ เพราะพี่ซึงรีก็ต้องแก้ผ้าเหมือนกัน”
“ TT[]TT ” อีซึงฮยอนเก็บกระเป๋ากลับบ้านนอกตอนนี้ทันไหมครับ?
.
.
.
เชวกยองวอนตัวแสบวิ่งขึ้นไปห้องนอนแล้ว เหลือแต่ผู้อาวุโสสุดในบ้านและสมาชิกใหม่
“ขอโทษแทนลูกชายด้วยนะ นายยังต้องเจออีกเยอะกว่านี้ ทนได้ใช่ไหม?”
“ก็..ครับ ไม่มีปัญหา”
“..งั้นก็ไปแก้ผ้...อ่ะ...ไปอาบน้ำซะ”
“คุณก็ต้องไปอาบเหมือนกันนี่”
“ไม่ต้องเรียกคุณหรอก เรียกพี่ก็ได้ ยังไม่อยากแก่น่ะ”
“ครับ.. พี่ก็รีบไปอาบเถอะครับ”
“ทำไม? จะถูหลังให้พี่เหรอ”
“ห๊ะ!!??”
คนตัวเล็กตกใจทำตาโตเท่ากับไข่ห่าน โฮววววว ถูหลัง หลังเนียนๆขาวๆ อ่อก!!~
“ฮ่าๆๆๆๆ ล้อเล่น หน้าแดงเชียวซึงรี ถ้านายเป็นภรรยาพี่ก็ว่าไปอย่างเนอะ”
ป...ปาก ปากเหรอนั่น ใครจะยอมเป็นเมียพี่กัน
“ไปล่ะ นายก็รีบไปได้แล้วเดี๋ยวกยองวอนมันวีนใส่อีกหรอก”
“..ครับ”
ซึงรีรีบวิ่งดุ้กๆขึ้นไปยังชั้นสองและตรงไปที่ห้องอาบน้ำที่กยองวอนรออยู่ ให้ตายเถอะ พี่ซึงฮยอนพูดจาอะไรก็ไม่รู้ แล้วเขาก็ไม่ได้หน้าแดงเพราะเขินหรอกนะ ก็แค่อากาศมันร้อนๆ มันร้อนจริงๆนี่
ซึงรีเดินเข้าในห้องอาบน้ำก็เห็นเด็กน้อยนั่งในอ่างรอเขามาผสมน้ำให้อาบ กยองวอนยิ้มให้ ซึงรีจึงเดินมาเปิดน้ำให้ และก็จัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ขณะที่ถอดเสื้ออกหมดแล้ว จึงค่อยปลดเข็มขัดเพื่อถอดกางเกง แต่...
แกร๊ก!!~
“กยองวอน ลืมผ้า......................................................”
“เฮ้ยยย!!!!!!”
ปัง!!!
อะไร? เมื่อกี้เชวซึงฮยอนเห็นอะไร? ขาวๆ เนียนๆ แผ่นหลังป่าววะ? ไม่รู้ไม่ทันจ้อง พอเปิดประตูว่าจะเอาผ้าขนหนูผืนโปรดของลูกชายไปให้ ก็เจอกับอะไรก็ไม่รู้ ขาวๆ แล้วก็เสียงตะโกนของซึงรี และซึงรีก็รีบเอามือที่กำลังจะปลดเข็มขัด มาปิดท่อนบนที่เปลือยเปล่าของตัวเอง ((นี่ขนาดไม่ได้จ้อง))
ขาวเหอะ ขาวมาก ขาวจนอยากจะเอามือไปลูบคลำ
“อ่ะ..อะไรเนี่ย??”
เชวซึงฮยอนที่ยืนอึ้งและประมวลผลอยู่ข้างนอก รู้สึกได้ถึงของเหลวอุ่นๆที่ไหลออกมาจากจมูก จึงเอานิ้วไปแตะมาดู...
“เลือดกำเดา!”
เชททททททททททททททททท ททท ท.. .
TBC.
Talk :: 55555555 ตอนนี้ไม่ค่อยมีอะไรเลยเนอะ เอ๊ะหรือมี? ซึงฮยอนไม่หื่นนะคะ แค่กำเดาไหลแค่นั้นแหละแค่นั้นจริงๆ (แน่ใจว่าแค่นั้น??) คือน้องกยองวอนน่ารักไม่ไหว น้องซึงรีก็น่ารักไม่ไหวแล้วไง อยากเป็นพี่ซึงฮยอนบ้างอะไรบ้าง มีอะไรๆน่ารักรายรอบ อรั้ยยยยยยยย
เรื่องนี้เบาสมองค่ะ ไม่รีบเร่ง เพราะไปเร่งโปรเจคมากกว่า ฮ่าๆ จะจบมั้ยวิศวะเนี่ยจะจบมั้ย!!!!
ขอบคุณทุกคอมเมนท์ค่า ^ ^
ประกาศ!!
Lose one’s hold on รอบรีปริ๊นซ์
เหลือ 3 เล่มค่ะ
สนใจติดต่อมาที่ toptory_story@hotmail.com นะคะ